Werk met ons samen aan je volgende personeelsvraagstuk
Of je nu slimmer wilt werven, je leiderschapspijplijn wilt ontwikkelen of je teamdynamiek wilt begrijpen — wij staan klaar om te helpen.
Uitstelgedrag wordt vrijwel altijd voorgesteld als een probleem van timemanagement — een gebrek aan organisatie of wilskracht. Het onderzoek vertelt een fundamenteel ander verhaal: uitstelgedrag is een probleem van emotieregulatie, niet van planning.
Een baanbrekende studie van Pychyl en Flett (2012) toonde aan dat uitstelgedrag primair wordt gedreven door de wens om het ongemak dat met een taak samenhangt te vermijden, en niet door het onvermogen om tijd te beheren. Dit onderscheid heeft ingrijpende praktische gevolgen. Betere agenda's pakken niet aan waarom mensen vermijden hun e-mail te openen. Inzicht in de emotionele triggers doet dat wel.
van de volwassenen ziet zichzelf als chronische uitsteller (Ferrari et al., 2005)
van de werknemers geeft aan minstens één uur per dag uit te stellen
meer opvolging van taken met implementatie-intenties (Gollwitzer, 1999)
De meest onderzochte trigger van uitstelgedrag is faalangst — de zorg dat het afronden van een taak een uitkomst oplevert die een negatieve overtuiging over jezelf bevestigt. Onderzoek van Elliot en Sheldon (1997) toonde aan dat vermijdingsmotivatie (handelen om falen te vermijden) consequent slechtere resultaten oplevert dan toenaderingsmotivatie. Uitstellers zijn vaak hoogpresteerders die hebben geleerd dat niet beginnen veiliger is dan beginnen en tekortschieten.
Perfectionisme en uitstelgedrag zijn sterk gecorreleerd. Het is niet dat perfectionisten taken niet kunnen afmaken — het is dat ze niet kunnen beginnen, omdat beginnen vereist dat je imperfectie accepteert. Onderzoek van Flett et al. (2016) wijst sociaal opgelegd perfectionisme aan als de vorm die het sterkst samenhangt met chronisch uitstelgedrag.
Onderzoek van Blunt en Pychyl (2000) identificeerde taakaversie — de mate waarin een taak als saai, frustrerend of betekenisloos wordt ervaren — als een primaire voorspeller van uitstel. Taken die losstaan van persoonlijke doelen worden consequent uitgesteld, ongeacht de druk van een deadline.
"Uitstelgedrag is niet het probleem. Het is een symptoom. De vraag is tegen welk gevoel het je beschermt."
Implementatie-intenties. Onderzoek van Gollwitzer (1999) toonde aan dat precies vastleggen wanneer, waar en hoe je een taak gaat uitvoeren de opvolgingspercentages met tot 300% verhoogt. De specificiteit neemt het beslismoment weg en verlaagt de emotionele drempel om te beginnen.
Zelfcompassie. Misschien wel de meest contra-intuïtieve bevinding: jezelf vergeven na het uitstellen voorspelt minder toekomstig uitstelgedrag. Neff (2011) toonde aan dat zelfkritische reacties op uitstel schaamtecycli creëren die vermijding in stand houden. Jezelf met dezelfde compassie behandelen die je een collega zou bieden, is niet alleen vriendelijk — het is de meest effectieve herstelstrategie die er is.
De psychometrische assessments van BD SELECT brengen motivatieprofielen en stressreacties in kaart die bepalen hoe je team presteert onder druk.
Ontdek Assessments →Of je nu slimmer wilt werven, je leiderschapspijplijn wilt ontwikkelen of je teamdynamiek wilt begrijpen — wij staan klaar om te helpen.